مواد کیسه ای که واقعاً ضد آب هستند، آنهایی هستند که دارای یک لایه پلاستیکی پیوسته هستند که آب نمی تواند از آن عبور کند. در کیسه ها، این به معنای سه خانواده اصلی است.
برزنت پی وی سیپارچه پلی استر از دو طرف با PVC پوشیده شده است، معمولاً حدود 500D و ضخامت 0.5 میلی متر. این پارچه سخت، آسان برای تمیز کردن، چاپ آسان و مقرون به صرفه ترین پارچه کیسه ضد آب است، به همین دلیل است که برای اکثر کیسه های خشک، کیسه های قایق و کیسه های موتور سیکلت استفاده می شود. از جایگزین ها سنگین تر است و در سرما سفت می شود.
پارچه با لایه لایه TPUنایلون یا پلی استر است که یک فیلم TPU به آن چسبانده شده است، معمولاً در 210D، 420D یا 840D. نسبت به PVC سبک تر و انعطاف پذیرتر است، در هوای سرد انعطاف پذیر می ماند و نیازی به نرم کننده ندارد، بنابراین انتخاب معمولی برای کیسه های خشک سبک، بسته های فلای فیشینگ و محدوده سفر با قیمت بالاتر است.
نایلون و پلی استر روکش شدهبا روکش PU یا PVC نیز میتواند ضد آب باشد، اما پوششهای نازک در نقاط ساییدگی ساییده میشوند، بنابراین برای آسترها و کیسههای سبکتر بهتر از استفادههای سنگین مناسب هستند.
پارچه تنها نیمی از پاسخ است. کیسه ای که از پارچه ضدآب ساخته شده است، اگر درزهای آن دوخته شده باشد، باز هم نشت می کند، زیرا هر سوراخ سوزنی به آب اجازه عبور می دهد، یا اگر با یک زیپ معمولی بسته شود. کیسه های واقعا ضد آب با درزهای جوشی با فرکانس بالا به پارچه می پیوندند و با رول تاپ، زیپ ضد آب یا زیپ ضد هوا بسته می شوند. برای مقایسه عمیق تر، ما را ببینیدراهنمای مواد ضد آب TPUو راهنمای ما بهکیسه های خشک TPU در مقابل PVC.